Had kolen eng

Workaholism is een snelle psychologische verslaving. Het wordt uitgedrukt door een constante behoefte om onze plichten te vervullen, in het succes waarvan we familie, vrienden, rust en slaap overslaan. Natuurlijk is activiteit een van de onderwerpen van het leven van de werknemer. Daarom is workaholisme een absolute verslaving die zich niet schaamt voor vergadering. Maar wanneer herken je ze naast elkaar?

Workaholism wordt bepaald door de grote behoefte van het dagelijkse werk. Patiënten behandelen elk moment als verloren tijd. Er is dan ongemak en een slecht humeur. Ze blijven vaak na uren in eenvoudige kantoren en maken er vrije dagen en vakanties van. Het is vanwege hun laatste verwaarlozing van het gezin, terwijl vrienden geen amusement ontlenen en hun zwakheden en verplichtingen niet leiden. Heel vaak wordt het veroorzaakt door constante hoofdpijn, misselijkheid, vermoeidheid en problemen met het verzamelen en slapen.

Om de behandeling te vergemakkelijken, is het de moeite waard om de redenen voor dit onderwerp te vinden. Ze worden meestal gebonden door typische perfectionisten. Ze hebben hoge ambities en zijn afhankelijk van alles perfect, heel goed, zonder enige tekortkomingen. Veel mensen geloven ook dat workaholisme beperkt kan blijven tot het ervaren van een gebrek aan eigenwaarde. Verslaafden konden in het verleden vaak op materiële problemen rekenen, dus tegenwoordig zijn ze afhankelijk van het verstandig gebruiken van onze rol om hun inkomen te vergroten.

Workaholism, zoals elke psychologische verslaving, heeft zijn eigen negatieve effecten. Paradoxaal genoeg is hetzelfde een afname van efficiëntie en productiviteit. Workaholics zijn oververmoeid door de voortdurende uitvoering van hun taken, omdat ze zich niet realiseren dat ze gewoon echt veel tijd verspillen, bijvoorbeeld nadenken over een boek en nadenken over elke taak. De ergste bijwerking is het verliezen van de zorg voor uw appartement, dus verslaafden moeten voor goede psychotherapie gaan.